Kirmizi Bisiklet

Önce ürkerek basti pedallara... Kirmizi bisikletin dengesi bozuldu. Fark ettirmeden seleden tutup düzelttim. Acemi sürücüyü iltifatlar ve isliklarla yüreklendirdim. Simdi bazen arkasindan tuttugumu bilmeden bisikleti kendisinin sürdügünü saniyor, bazen ise tuttugumu sanip gercekten kendisi sürüyordu. Zamanla bisikleti kimin yönettigini ayirt edemez oldu. Oysa ben farkindaydim Kirmizi bisiklet ucmaya hazirlaniyordu. Kirmizi Bisiklette Can Dündar baba olma serüvenini, kendi yasadiklari üzerinden okurlarla paylasiyor. Kendi babasiyla iliskisini, babba kelimesini ilk duydugunda yasadigi coskuyu, baslardaki uykusuz gecelerde hissettiklerini ve onu takip eden, Hangi masali okumali, hangi oyuncagi almali gibi endiseleri, bütün ictenligiyle dile getiriyor. Ve kirmizi bisikletin iki tekerlek üzerinde seyretmesiyle uyanan, Hangi okula göndermeli, tarihi nasil anlatmali, dogumu nasil ögretmeli, beladan nasil esirgemeli gibi kaygilarla, giderek bir yol arkadasina dönüsen ogluyla iliskisini anlatiyor. Can Dündar, Kirmizi Bisikletin 20. baskisini hazirlarken kitabi elden gecirerek yeniledi. Kendi yasadiklarinin yani sira baskalarinin deneyimlerine; günümüz cocuklarinin, genclerinin ve anne babalarinin sorunlarina da yer veren yazar, kitabin yeni halini, yakin zamanda kaybettigi babasina vedasini anlattigi yazilarla sonlandirdi.